Op vijfjarige leeftijd wist ik het zeker, ik zou veeboer worden. Heerlijk vroeg op staan en de hele dag buiten zijn. Ik was snel van dit plan af. Mijn oom, een veeboer in hart en nieren, vertelde dat boeren in verband met de koeien niet zomaar op vakantie kunnen. 

Ik werd aan mijn kinderdroom herinnerd op vijftienjarige leeftijd. Toen ik na anderhalf pintje en een avond 18-jarige Vlaamse meisjes staren in ‘Dancing de Lamborghini te Maldegem’ mijn roes uitsliep, stond mijn oudere neef al weer koeien te melken. Vroeg opstaan zag ik inmiddels niet meer als een voordeel van het boerenleven.

Dag in dag uit
In feite lijkt het exploiteren van een webwinkel wel op het vak van veeboeren. Met liefde voor het boerenbedrijf (en hoewel dit niet altijd zo gezien wordt, ook liefde voor de dieren) werkt de hele familie dag in dag uit in het boerenbedrijf. Op vakantie gaan lukt niet zomaar, of er moet iemand invallen. Een invaller is bij voorkeur iemand die je echt vertrouwt, vandaar dat mijn grootvaders en ooms tot op zeer hoge leeftijd hun zoons bijstaan.

Help, het postagentschap sluit om zes uur!
Herkenbaar? Je hebt een webwinkel en bent de hele dag in touw. Inkopen, AdWords bijwerken, nieuwsbrief samenstellen et cetera et cetera. Met dezelfde zorg en liefde waarmee de kalfjes gevoerd worden, pak jij dagelijks je pakketjes in. Iedere dag tikt de klok dreigend richting de sluitingstijd van het postagentschap. Snelheidsboetes riskerend zorg je er voor dat jouw klanten op tijd hun bestelling ontvangen. Euh… op vakantie? Wie kan er voor mij inpakken?

 Lees verder op Twinkle Magazine